ശ്രീലത
നിഴൽ കൂടെയെന്നും….
നിഴലിനെ നോക്കി
തിരിച്ചറിയുന്ന ജീവിതം
ബാല്യത്തിൻ നിഷ്കളങ്കതയിൽ
തുള്ളിക്കള്ളിക്കുന്ന നിഴലുകൾ
നീണ്ടയാത്രയിൽ
പതിയെ പതിയെ
നിശ്ചലമാകുന്നു
ചിരിക്കാൻ മറക്കുന്നു
തൻ്റെതായ ക്രൂരതയിൽ…
ചെയ്തതോർത്തോ അനുഭവിച്ചതോർത്തോ
എന്തെന്നറിയാതെ
തന്നിലെ മനുഷ്യൻ്റെ
വികാരങ്ങൾ
നിഴലിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു
നിഴലിനെ നോക്കി
തിരിച്ചറിയുന്നു ജീവിതങ്ങൾ…..
ശ്രീലത ഒന്നായി നടന്നവർപാതിവഴിയിൽ തിരിഞ്ഞുപോയവർമാറി മറിയും കാലങ്ങളിൽഒറ്റയ്ക്കാകുമ്പോൾകൂട്ടിനായ് കൊതിക്കുമ്പോൾഅറിഞ്ഞിടുംഒറ്റപ്പെടുത്തലിൻ നൊമ്പരംസ്വാർത്ഥതയുടെ ആഴങ്ങളിൽ മുങ്ങിയമർന്നതിൻ സുഖംമിഴികളിൽ കനിവിനായ് കെഞ്ചുന്ന നേരംഹൃദയമിടിപ്പുകൾ നിലയ്ക്കുന്ന തോന്നലിൽഅറിയാതെ മോഹിച്ചിടും മരണമെത്തുന്ന നേരത്തിലെങ്കിലുംമാപ്പിനായെൻ സ്വരംഅലസമായ്…
ശ്രീലത മെല്ലെ മെല്ലെ വീശുന്ന കാറ്റിൽമഴ തുള്ളി തുള്ളിയായ് പെയ്യുന്ന നേരം…മലർവാടിയും തുമ്പയും ചുംബിക്കുന്ന നേരംവയലിലെ നെല്ലുകൾ ചാഞ്ചാടിയാടി…. (മെല്ലെ മെല്ലെ വീശുന്ന കാറ്റിൽമഴ തുള്ളി തുള്ളിയായ്…
ശ്രീലത കുന്നിലൂടെ ഒഴുകുന്ന നദി,ഒരു നിമിഷവും നിശ്ചലമായിരിക്കാൻ കഴിയാതെഒഴുകി ഒഴുകി ഗർത്തങ്ങളിലേക്ക് ……അരികിൽ പാറകളും കല്ലുകളും ചെടികളും …..ഒഴുകുന്ന നദിയെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന പാറകൾതലോടി ചുംബിക്കുന്ന ചെടികൾജീവിതം നദി…
